راستی عکس آتلیه ای نیما رو می ذارم ولی فعلا این عکسهای بستنی خوران را داشته باشید

من و نیما ممکنه نتونیم تا چند روز برای شما بنویسیم آخه بابا جون نیمای من حالش پنجشنبه شب خراب شد و بردیمش بیمارستانطفلی خیلی درد کشید و واقعا برای من دنیا داشت به آخر می یومد. واقعا بدترین چیز تو دنیا اینه که آدم ناخوشی عزیزهاش رو ببینه و حتی از مریضی خود آدم هم هزار برابر بدتره. واقعا شب تا صبح راه رفتم و دعا کردم. سر شب گفت گردنم و پشتم کمی درد می کنه و ما هم فکر کردیم قولنج کرده. کمی ماساژ دادم و زیر سرش کیسه آب گرم گذاشتم اما درد بدتر شد و دیگه امانش رو برید. خلاصه ساعت دو و نیم شب گریه کنان اورژانس را خبر کردیم و عزیزم رو بردن بیمارستان. دیگه دل تو دلم نبود. خدا رو شکر یکی بود که باهاش بره چون من نمی تونستم نیما رو تو خونه تنها بذارم و باهاش برم. مگه صبح میشد. انقدر راه رفتم و گریه کردم که داشتم دیوونه می شدم. نیما هم که انگار یه چیزهایی رو فهمیده بود همش بیدارمی شد و من می رفتم تا بخوابونمش.آخر سر بغلش کردم و پیرهن باباش رو هم بغل کردم و همون جور رو تخت خوابم برد و یه کابوس خیلی بد دیدم و با صدای گریه خودم بیدار شدم. دیدم تلفن زنگ زد و بقیه هم خبردارشدن. صبح با مادرشوهرم رفتیم بیمارستان و نیما را آن پایین زن دایی باباش نگه داشت. خدا نکنه که آدم تو این بیمارستان های دولتی و اون هم روز تعطیلی گرفتار بشه. شاگرد دکترهای مختلف می اومدن و هر کدوم یه نظر پرتی می دادن. یکی می گفت از ریه اش است و دیگری می گفت از اعصاب است. حتی یکیشون از بابای که نمی تونست حرف بزنه داشت می پرسید نکنه با خانومت دعوا کردی و من کم بود بزنمش و بگویم مرتیکه آخه این که اولا نمی تونه با این حال حرف بزنه و شما هی دارید ازش بازخواست می کنید بعد هم یه خورده بهتره به جای این خاله زنک بازیهای کارتون رو درست انجام بدید. خلاصه انقدر تو دلم فحششون دادم. بعد هم نمیذاشتن بابایی رو به یک بیمارستان دیگه منتقل کنیم. می گفتن از اورژانس یه بیمارستان دولتی به بیمارستان دولتی دیگه غیر قانونی یه و وقتی ما از راننده آمبولانس هم شب خواستیم ببردش مرکز قلب قبول نکردند و گفتند تا وقتی دم خونه تون بیمارستان هست نمیشه بردش آونجا. واقعا دیوانه کننده است. همه چیز و همه چیز. خدایا فقط خودت کمکش کن تا زودتر خوب شه. امروز یه متخصص قلب بابایی رو دیده بود و گفته بود پرده قلبش ملتهب شده و تو قلبش آب رفته. البته این دکتره کارش خوبه و یه جوری آشنامون هم در اومده ولی باز باید دنبال یه دکتر خییلی خییلی خوب بگردم تا ریشه یابی بشه. طفلی نیما این دوروز جیکش در نیومد. فهمیده بود اوضاع غیر عادی یه. تو بیمارستان ازش پرسیدم بابا کو و اون گفت: بابام اوخ شده و وقتی پرسیدم کجاش اوخ شده دلش رو نشون داد. چون فکر می کنم نیما اکثر اوقات تنها درد قابل فهمی که به سراغش میاد دلشه و بهم می فهمونه و فکر می کنه همه اوخ شدن ها به دل آدم برمی گرده که یه جورهایی هم درسته. بابایی اگه بدونی دیشب چقدر جات خالی بود. وقتی می رفتی ماموریت ما هیچ وقت اینجوری بی تابی ات رو نمی کردیم که دیشب کردیم. خدا به حق پنج تن همه این کوچولو ها رو نگه داره و سایه مامان باباهاشون رو هم رو سرشون نگه داره . خدایا خودت کمک کن تا بابای این نیما کوچولو زودتر خوب بشه و برای همیشه خوب شه. خودت کمک کندر ضمن دیروز خاله بهیه که با شوهرشون دوست خانوادگی مان هستند و واقعا هر دوشون فرشته ا ند خیلی به کمکون اومدند که دستشون درد نکنه. اشاالله تو شادیها کمکتون کنیم .فردا باید برم دنبال یک سری کارهای بابای نیما که هفته پیش فوق قبول شدن. خدا کنه بتونم انجامشون بدم

راستی آدرس یه اسباب بازی فروشی بزرگ رو سراغ ندارید بهم بدید؟دنبال یه عروسک پشمالوی خاص میگردم برای یه نی نی خیلی خیلی خوردنی که جایی پیدا نمی کنم. اگه آدرسی دارید خوشحال می شم بدونم

من فردا دارم با نیما کوچولو و بابابی و مامان بزرگ نیما میرم مسافرت و شمال و تفریح و استراحت(به روی خودتون نیارید که این کارها با یه پسر بچه شیطوون امکان پذیره) و هواخوری و گردش و خلاصه همه این کارهای خوب رو قراره انجام بدم. دعا کنید خوش بگذرههیشکی مریض نشههیشکی اذیت نکنه(منظورم نیماست ها!!!فکر بد نکنید!!!) و خلاصه یه استراحت خانوادگی بزنیم به رگ و توپ توپ بیایم تهران. اداره مون یه ویلا تو نوشهر بهمون داده که نمی دونم چه جوریه ولی میگن بد نیست. مهمان هم زیاد نمی تونیم با خودمو ببریم چون ماشینمون یه صندوق هلو تشریف دارند و با مامان بزرگ نیما دیگه ظرفیت تکمیل تکمیله. من و مامان بزرگ نیما از هر دوستی تو دنیا باهم دوست تریم و واقعا یه زن ماهیه که نگو و نپرس. دو سال زحمت نیما رو کشید و هر چی می خواستیم بچه مون رو ببریم مهد میگفت مگه من می ذارم و از این حرف ها. خلاصه با کلی مصیبت نیما رو ازش تحویل گرفتیم. تا بحال عروس انقدر عاشق مادر شوهر دیده بودید؟ خلاصه که دعا کنید خوش بگذره. فقط نمیدونم نیما رو تو ماشین چه جوری سرگرم کنم. احتمالا اون خودش پیش قدم میشه و ما رو سرگرم می کنه و فکر میکنم نتونم جاده رو ببینم چون باید همش بگیرمش. نمی دونم چرا این نای نای ماشین و آینه و سویچ و دکمه های کولی و بخاری و همه مخلفات داشبورد هیچوقت برای نیما تکراری نمیشن . اگه از اسباب بازی هاش خسته بشه که معمولا هم همیشه زود اتفاق می افته محاله که با دم و دستگاه جلو ماشین کار نداشته باشه. خدا بیامرزد کسی را که برای این صندوق های هلو و شیشه های برقی جلوشان قفل کودک گذاشت تا نیما نتونه دائم اونها رو بده پایین بالا- پایین بالا- و این عمل به توان بی نهایت. تا بحال هم صد باری شیشه شیرش را پرت کرده که تو سر و کله عابرین بیچاره خیابان خورده. بازهم خدا بیامرزد کسی را که یخچال قفل دار را درست کرده اگرچه ما نداریم و حسرت می خوریم که چرا در این یخچال از دست آقا نیما هیچوقت روی بسته شدن رو به خودش نمی بینه.

بلاخره موفق شدم چند تا عكس از اين نيما تو وبلاگش بذارم. مرسي پرستو جون كه راهنمايي ام كردي. بلاخره ما هم كارمان را كرديم.http://pic70.picturetrail.com/VOL1887/9635893/17522218/273487260.jp

g