|
|
|
 |
من عاشق دختر تام کروز هستم و همینطور دختر آنجلینا جولی. قبلا هم نوشته بودم که اسم دختر تام کروز ایرانیه :سوری به معنای گل سرخ. گذاشتن یه همچین اسمی در هالیوود که اکثرا به اسمهای خارجی و عجیب بچه هاشون می بالند کمی عجیب بود . مادر سوری کوچولو هم کتی هولمزه که یک بازیگره و در بتمن ۳ هم بازی کرده بود. البته آقا تام کروز این روزها دارن غیرت بازی در میارن و به همسرشون گفتن فعلا قید کار رو بزنن و بمونن خونه بچه داری کنن . البته خونه نگو قصر. خونه ماها کجا و خونه اونها کجا؟واقعا امپراطوری دارند. البته سوری خانم که چه عرض کنم یه خورده شیطنت کرده بودندی و قبل از عروسی مامان باباش بدنیا اومد(این تو هالیوود مشکلی نیست و تازه کلی پزه که ببیند ما چقدر همدیگه رو می خواستیم و تازه بچه مون هم می تونه تو عکس یادگاری عروسیمون باشه)و از همین رو افتخار آنرا داشت که در عروسی مامان باباش قر بده و عکس یادگاری باهاشون بندازه . حالا حداقل بزرگ بشه نمیپرسه مامانش عروس که شد چجوری شد یا گله کنه که چه عروسی شلوغ پلوغی؟!این هم از محاسن یا معایب؟!!شهرت در دنیای سینمای آمریکاست دیگه.یه عکس از سوری جون با مامان و باباش
اگه گفتين اين كيه كه بغل سوري نشسته؟رومئو بكهام پسر بكهام فوتباليسته !!
حالا بگيد ببينم اين پسره كيه؟البته اوني كه بغلش كرده باباش نيست و بادي گاردشه)محافظ. اين پسره كوچكتري پسر بريتني اسپيرزه(خواننده معروفه)و اسمش هم هست جيدن جيمز .
اين هم مامانش با پسر اوليش كه پشت سرشه:اسم پسر اوليه شان پرستون است
اين خانمه رو كه حتما مي شناسيد؟بابا آنجلينا جولي يه ديگه . همون بازيگر معروفه . اگه خودتون نشناسيد شوهرهاتون حتما مي شناسند. شهره آفاقه اين خانم! البته يه شوهر خوب هم داره كه اسمش براد پيت است. آها آشنا در اومدشوهره كه به هيچ وجه در و پيت نيست بر خلاف فاميلي پيتش . خوشتيپه و پولدار و عاشق آنجلينا خانم. بچه شون هم اوني كه تو بغل مامانشه بچه واقعي شونه. آخه اينها سه تا پچه خونده هم دارند و مي گن خانواده اينها رنگين كمونيه يعني بچه ها هر كدوم از يك قاره و رنگند بجز بچه خودشون شيلو كه آمريكايي نابه و مال مامان باباش.
اين هم يه عكس از مدونا و دخترش لوردس. اينو ديگه حتما مي شناسيد اوني يه كه چهار خونه پوشيده
دوست دارم بهم بگيد چقدر اين آدمها رو مي شناسيد و كلا چقدر اهل سينماي هاليوود هستيد. براي من زندگي اينها يعني نوع بچه داري شون خيلي جالبه. نظرتون رو بگيد. منتظرم
در ضمن یه عکس جالب دیگه هم دارم که همتون حتما و مطمئنا و بدون شک اونو می شناسید:خانم جنیفر لوپز(لپ لپ بانوی هالیوود و خانم محترمه آقای مارک آنتونی که فکر می کنم چندمین شوهر ایشان است و گوش شیطون کر زندگیشون هم پر از تفاهمه)این خانم به مبارکی منتطر یه نی نی نوگل خندان هستند و در واقع باردارند ولی معلوم نیست چند ماهه؟
|
|
|
|
|
|
| |
|
یکشنبه بیست و نهم مهر 1386 |
|
پارک |
|
|
|
|
| |
|
چهارشنبه بیست و پنجم مهر 1386 |
|
مادر زندانی |
|
|
|
|
| |
|
سه شنبه بیست و چهارم مهر 1386 |
|
به پیش واز تولد |
|
|
|
|
| |
|
سه شنبه بیست و چهارم مهر 1386 |
|
میگو |
|
|
|
|
| |
|
دوشنبه بیست و سوم مهر 1386 |
|
نیما قارچی |
|
|
|
|
| |
|
|
بدون شرح |
|
|
روزت مبارک کوچول موچولوی مامان!
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
باز هم آمپول |
|
|
دیروز شازده نیما رو برده بودیم آمپول. فکر زدن واکسن آنفولانزا هم خیلی اتفاقی به ذهنم رسید. یادم بود که سال پیش همین موقع ها اومد به داروخانه ها و خیلی زود هم تمام شد. خلاصه به هزار مکافات نیما رو بردیم پیش خانم آمپول زنه تا بهش یه آمپول کوچولو بزنیم. قبلش هم باز بهش گفتیم یه جوجو می خواد نیما رو یه کوچولو گاز بگیره ولی خوب لازمه.طفلی نیما همچین دراز کشیده بود و اجازه داد پوشکش رو وا کنیم که دلم واسش کلی سوخت بعد هم خودم زدم که البته کولی بازی مامان نیما خیلی بیشتر بود. تازه به آمپول زنه گفتم منو نبینید که بزرگم من از این بچه بیشتر از آمپول می ترسم. خلاصه کلی قسمش دادم که آروم بزنه و از این حرف های دلگرم کننده.بعد که اومدیم خانه نیما رو بردم حموم و تا پوشکش رو باز کردم پنبه ای که گذاشته بودن افتاد. وقتی اونو برداشتم نیما فکر کرد که میخوام دوباره بهش آمپول بزنم و دیدم همچی گارد گرفته که نگو  بعد برگشته مثل موش به من میگه :مامان اینجام دیگه اوخ شده دیگه نیما آمپول نه!! منم همون جا نیما رو چلوندمش و کلی بوسش کردم و بعد هم کلی باهم آب بازی کردیم و اونقدر تو حموم موندیم که دیگه آب گرمی برای بابای نیما که می خواست بعد ما بره حموم نموند.بابای نیما هم هپلی موند
پ.ن.۱ چند روز پیش نیما رو برده بودم خونه یکی که باهاش یه خورده رو در واسی هم داشتم. اومدم لیمو شیرین بخورم که نیما خواست و من هم ازشون یه لیوان کوچولو خواستم تا آب لیمو شیرین برای نیما بگیرم تا لیمو رو تو دستم چلوندم دیدم نیما میگه: مامان مامان این داره جیش می کنه(منظورش به لیمو شیرینه بود که داشت تو دستم چلانده می شد)
پ.ن.۲ دیروز یه سر افطار رفتیم از همون کوچه بالایی خونه مون که هر شب افطاری می دن افطاری بگیرم که نیما دائم می گفت من آش می خوام من آش میخوام. بعد که آقاهه اومد به من فقط یه آش بده دیدم نیما معترض گفت:من آش نخور؟!و اون آقاهه هم گفت:چرا شما هر چی آش خواست بخورو خلاصه کلی مکالمه این دو نفر ژاپنی شده بوده
این عکس نیما رو داشته باشین:به این میگن تغذیه همزمان
نيما به ياد دوران نوزادي
نيما با قوم و خويشش يعني دختر عمه و پسر عمه وروجك امير حسين
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
به نام خداوند بخشنده مهربان |
|
|
|
امروز مثل هر روز خوب خدا نیما را بردم مهد اما اتفاقی در مسیر آمدنم به سر کار افتاد که باعث شد به حکمت خداوند بیندیشم و شکر او را بیش از پیش به جا آورم. مسیر من هر روز به تخت طاووس است ولی امروز یه تاکسی جلوم ترمز کرد و گفت من فاطمی میرم و اگه رفتن شما از فاطمی به تخت طاووس ایرادی نداشته باشد سوار شوید. من تا بحال پیش نیامده بود تاکسی فاطمی به تخت طاووس را بگیرم اما از آنجائی که دیرم نشده بود و وقت اضافه هم داشتم سوار شدم. سر راه میدان فاطمی یه مرد شریفی رو دیدم که داشت واکس می زد و دختر بچه سه چهار ساله اش هم کنارش نشسته بود و با خودش و وسایل کفاشی پدرش بازی می کرد. نمی دانم چه شد که تصمیم گرفتم همانجا پیاده شوم و بدهم کفشم را واکس بزند. معلوم بود که تازه کار است و در کارش مهارتی ندارد اما واقعا سعی می کرد واکس خوبی بزند. خیلی دلم برای دختر بچه اش سوخت چون امروز صبح هوا یه خورده سرد بود و حس کردم دخترک لباس کافی نپوشیده. اسمش را پرسیدم و اون با صورت قشنگش یه لبخند شیرین تحویلم داد و گفت یلدا. چه اسم قشنگی. از وقتی بچه دار شده ام نمی دانم چرا دقتم به بچه های دیگر خیلی شده. در اشمشان در لباسشان در طرز حرف زدنشان در بزرگ شدنشان خیلی دقت می کنم و گاها آن را با نیما و مهارتهای خودم در بچه داری مقایسه می کنم و واقعا آن لحظه دلم به درد آمد که چرا باید کودکانی باشند که پدرمادرشان وسع تهیه خیلی چیزها را برای آنها نداشته باشند. مگر این کودک چه کم از نیمای من دارد که این موقع روز به جای خواب شیرین یا بازی با هم سن هایش باید گوشه سرد خیابان بنشیند و با یک کش لاستیکی کثیف به جای اسباب بازی بازی کند و باز هم آن دنیای پاک و بی ریای کودکانه اما شاید نه خیلی زیبا را داشته باشد و این روزها را مثل نیمای من به شب برساند اما شاید نه با خاطرات زیبای بازی و لذت دوران کودکی.سعی کردم با پرداخت دستمزدی بیشتر برای پدرش لبخندی را بر صورت شکننده این کودک زیبا بنشانم و وای خوشحالی ای که در چشمان پدر او دیدم واقعا مثل یک وعده غذای سیر خوردن نیما گرفتن پاداش آخر ماه و یا دیدن نیما که از خنده غش می کند و هزاران هزار خوشحالی غیر قابل وصف دیگر بود. خدایا خودت کمک کن که بر لبان همه این کودکان لبخند شادی بنشیند . الهی آمین |
|
|
|
|
|
| |
|
|
تلاش برای خود کفا کردن نیما |
|
|
|
میگم خوشبحال اونهایی تون که در مورد بچه هاتون فقط دو پروژه یعنی از پوشک گیری و از شیشه گیری رو دارید. من که از تنبلی و بیشتر از ترس هیچکدوم این پروژه ها رو شروع نکردم و میترسم خیلی دیر شه. تازه یه پروژه عظمی تری رو هم باید شروع کنم و اون پروژه خوابوندن نیما در تخت خودش. این شازده ما همچی عادت کرده که پیش ما بخوابه که انگار از اول صاحاب این تخت ما بوده و اگه یه روز جای دیگه ای بخوابه انقدر می ترسه و ما رو می خوابونه و هی بیدار می کنه که نمی فهمیم اصلا خوابیدیم یا نه. تا اینجاش مشکلی نیست مشکل عظمی اینه که ما شدیم عین این ملت های آواره و هر شب توی یه اتاق می خوابیم. نیما انقدر تو خواب مشت و لگد می پرونه که واقعا صبح که بیدار می شیم حس می کنیم توی رینگ مشت زنی خوابیدیم. نمی دونم چطوری اونو عادت بدم که تو جاش بخوابه. میگن بچه ها بهتره که دو سال به بعد یاد بگیرن تو اتاق خودشون بخوابن ولی واقعا در مورد نیما به نظرم این پروژه داره محال میشه. نظری دارید؟تازه شبها هم که باید با کشتی واقعی بخوابونیمش از بس که انرژی داره و میخواد تا صبح بیدار بمونه.واقعا دارم فکر می کنم که این بچه ها رو اگه کسی نخوابونه خودشون هیچوقت نمی خوابن. مثالش روز تولد نیما بود که چون کسی موجود نبود تا اونو بخوابونه و هممون بعد رفتن مهمون ها گرم تمیز کردن و جمع آوری بود تا ساعت سه صبح که خودمون بخواببیم پا به پامون بیدار موند و حسابی از تولدش کیف کرد.به نظرتون این برای یه بچه دو ساله طبیعیه؟
این چند عکس یادگاری مال مهد آقا نیماست
به نظر شما اين پسله داره چكار مي كنه؟راهنمايي:اون چيزي كه جلوشه قوطي كرمهاي مامانه!!!
راستي نترسيد ها . صورت نيما اينجا توسط خود ايشان رژ لبي شده
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
شیر پسر بابا |
|
|
|
این نیما شیر پسر داره کم کم دست به یک انقلاب مخملی می زنه. می دونید منظورم چیه؟یعنی اینکه خیلی آروم آروم داره بابایی میشه و از شیر پسر مامان کم کم داره میشه شیر پسر بابا. تازگیها شبها تا باباش بغل دستش دراز نکشه نمی خوابه و انقدر گریه می کنه که اون بیچاره رو تا از جلوی تلویزیون نیاره پیش خودم ول کن نیست. البته روزهای اول بابا فقط یه بهونه برای نخوابیدن و بازی بازی بود اما حالا قضیه داره جدی میشه و واقعا بابایی رو برای خواب می خواد. تا اینجاش خوبه چون مامان طفلکی هم وقت می کنه به شیفت سوم کارهاش یعنی یه خورده تمیزکاری آخر شب خونه یه خورده کتاب خوندن و شاید هم یه خورده تلویزیون دیدن برسه اما تازگیها داره منو با خشونت پس می زنه که یعنی من به شما احتیاج ندارم و فعلا بابام رو میخوام. مامان هم میشهاز دست این گل پسرش. البته نیما آخر شب با اومدن پیش من و کز کردت تو بغلم جبران میکنه و از دل مامانی اش در میاره
پ.ن.۱راستی امروز در مهد کودک نیما تغییر تحولات فراوانی ایجاد شد. اول اینکه چون اول مهر بود نی نی ها رو همه از زیر قرآن رد کردند و بعد هم دیدم به به چه رسیدند به مهد و همه جا نونوار شده و کلی قشنگ. نیما هم کلی سر کیف اومده بود. باز خدا رو شکر که اینها دارند همچین کارهایی می کنند چون مهدهای دیگر را که شنیدم بسیار پولکی تشریف دارند و بچه بهانه ای است برای طلب پول بیشتر.
پ.ن.۲ دیرز نیما یه کلک یاد گرفت اون هم اینه که چون عاشق بازی بازی با پنبه و بتادینه همش می گه اینجام و اونجام اوخ شده تا به این بهونه بتونه پنبه و بتادین به چنگ بیاره و بماله به صورت و گوش و تمام هیکلش.
پ.ن.۳ دیروز نیما صدای چند حیوون جدید رو یاد گرفت. مثل قارقار برای کلاغ مومو برای گاو . یه شعر انگلیسی هست که جون می ده برای یاد دادن صدای حیوانان مختلف به بچه ها . اسم شعره هم هست:الد مك دونالد و به اين مضمون(با ترجمه)كه يه آقايي هست به اسم الدمك دونالد كه دامدار است و يك مزرعه دارد و توي مزرعه اش يه حيوان دارد به اسم ...(يك حيوان) با صداي... و اين ترجيع بند هي تكرار مي شود. سابقا مامانم يه نوار بچه هاي انگليسي خيلي قشنگ داشت كه بايد پيداش كنم.
پ. ن ۴ دم خونه مون يه جايي هست كه ماه رمضون ها هر روز افطاري مي دن. ديرزو من پام يه خورده رگ به رگ شده بود و از جلوي اونجا كه رد شديم بابايي نيما گفت حال داري بريم افطاري بگيريم و من گفتم نه در نتيجه خودش و نيما رفتند. موقع گرفتن آش نيما به آقاهه گفت: آقا به مامان به به ميدي؟ و اون آقا هه هم كلي خوشش اومده بود و به بابا و مامان نيما دوتادوتا آش داد.نتيجه اخلاقي:بچه ها به درد اين جور جاها مي خورند:نان گرفتن بي نوبت و ....
|
|
|
|
|
|
| |
. دیروز نوبت بابای نیما بود تا اونو از مهد بیاره خونه و من که یه خورده بعد اونها رسیدم خونه همون سر کوچه مون صدای نیما رو شنیدم که داشت با یه پیشی یه دعوا می کرد
. قضیه از این قرار بوده که ظاهرا نیما داشته بستنی میل می کرده 
که یه دفعه حواسش به آب دادن باغچه می ره و بستنی از دستش می افته پایین و بعد هم باباش میگه پیشی میخواد بستنی نیما رو ببره چون اه شده و خلاصه این آقا نیما چنان از دست این پیشی یه بی نوا که روحش از ماجرا خبر نداشت عصبانی می شه که می خواست با اردنگی اونو از تو حیاط بندازه بیرون. بعد هم رفتیم پارک و جای همه کوچولوهاتون خالی نیما یه دل سیر بازی کرد اما بیشتر حواسش به بازی بچه های دیگه بود. روی تاب هم اومد یکی دوباری سرش رو بخارونه و نزدیک بود کار بده دستمون چون یکهو دستش رو ول می کرد. بعد هم یه نی نی یه بود که از این کلاههای جینگیلی سرش بود و کلاهه دو تا گوش داشت و تا نیما دید گفت:اه این که پیشی یه مامان و من کلی از خجالت مردم. 
. نیما هم که سر سهم خودش بلاهای مختلفی آورد.
بخشی اش را خورد. بخشی اش را با سس فراوان کرد تو دهم بابا و در حقیقت تپوند چون با دهن پر بابا رو مجبور می کرد از هات داگ خودش بخوره
. بعد بخش دیگرش را به شیوه ای که مامانش به نیما غذا می دهد (یعنی هواپیما بازی و دنبال بازی)داد به مامانش. بخشی اش را پخش کرد زیر میز. دو تکه را انداخت توی ماشین لباس شویی. یک سری را با دست قیمه قیمه کرد تا پودر شدند و از سوسیس شدنشان مثل سگ پشیمان شدند و بعد هم دو سه تا تکه باقیمانده را فرو کردند توی لوله قهوه جوش(این اتفاق موقعی افتاد که موبایل بابایی زنگ زد و مجبور شد یک دقیقه سنگر آشپزخانه را ترک کند و مامان بیچاره هم نمی دانم در آن لحظه کجا بود. )خلاصه کل مایکروفر اینجانب به همراه کف آشپزخانه جمعا نوچ و سسی شد و من تا شب مشغول تمیز کاری بودم.به این میگن یه روز پرکار و البته پربار برای خانواده 
.
كه آي كي يو مون بره بالا و دندونامون خراب نشه
بر خلاف سال قبل که حسابی از کادوش ذوق کرد
براش یه ساعت خیلی شیک خریدم که همیشه وقت شناس باشه و بعد از ظهرها زود بیاد دنبالم
در مستراح زندانی بودم. ماجرا از این قرار بود که وقتی من رفتم دستشویی ایشان طبق عادت معمول بنای گریه رو گذاشتند و جیغ و داد که من هم بیام تو(آخه تا یه مدت دو نفری میرفتیم دست شویی)و همیشه اون تو دعوامون میشد. شازده سریع می رفت سراغ توالش شوی و اون برس و د بمال به همه جا و معمولا من با کلی داد و بیداد میومدم بیرون و از دست شویی رفتن منصرف می شدم
. باور کنید تا همین جاش هم ناراحتی کلیه نگرفتم جای بسی شکر است چون در توالت هم آسایش نداشتم 
.بعد هم کلی به خودم فحش می دادم که باید هر چه زودتر این اخلاق نیما رو زودتر از سرش بندازم. دیروز هم همین وضعیت پیش اومده بود و من مصمم شدم هر چی گریه کرد کوتاه نیام و در رو باز نکن. بعد دو دقیقه گریه دیدم آقا نیما ساکت شده و بعد یه صدای کشیده شدن یک چیزی رو شنیدم. نگو رفته در حموم رو باز کرده و صندلی حموم رو برداشته و آورده دستشویی و از اون طرف(چون در دستشویی ما متاسفانه هم از تو و هم از بیرون قفل می شود)در رو قفل کرده
. باور کنید نیم ساعتی تقلا کردم و با زبان بازی ازش خواستم در رو باز کنه و نیما هم از اون طرف می گفت:مامان در باز نشد. خلاصه آخرهاش به ضرب زور و تههدید من
در رو باز کرد و من نیم ساعتی اون تو به معنای واقعی حبس بودم. بعد هم که اومدم بیرون تصور کنید چه بلایی سر نیما آوردم. یک کتک خوب نوش جان کرد
پشت در و دیگه نمیشه کاری کرد. 
و چون فردا سرم خیلی شلوغه و نمی رسم چیزی بنویسم تصمیم گرفتم از امروز برم پیشواز تولد بابایی. 
انقدرکه بهترینها در همه چیز را برایت آرزو می کنم; 
انشااالله که من و تو و نیما گلمان همیشه در کنار هم 
باشیم
لابد می پرسید این چه جور صیغه ای یه ؟حالا بهتون میگم:ماجرا از این قرار بود که دیروز اداره مون متوجه شد که ظاهرا آی کی یو کارمنداش کلی پایین اومده و بهره وری کاریشون کم شده و به همین خاطر در یک اقدام بسی عجیب و نادر به ما دو کیلو میگو دادند
. اگر بدونید چه بویی تمام اتاق های محل کارمون رو برداشته بود. هر که از یک قدمی اونجا رد می شد فکر می کرد الان یه مشت ماهیگیر تو اتاقها نشستن
.
بیچاره خدماتی ها که تا شب داشتن آب میگو از روی سرامیک ها پاک می کردند. خلاصه میگو های چشمک زن رو بردیم خونه مون و نیما طبق همیشه که من کار می کنم شروع کرد به گیر دادن که اینها چیه و چرا این شکلی اند؟میگو ها هم یه شاخک هایی داشتن که مثل کارد تیز بود. نیما که به این جونورهاای سخت پوست میگفت جوجو و من و باباش گفتیم اسمش میگوئه. بعد هم میگفت«مگو» ما هم سر به سر نیما می ذاشتیم و می گفتیم:چی را مگوییم؟من و بابا که حرفی برای قایم کردن از شما نداریم. خلاصه دیشب ما گذشت به ور رفتن به یک سری موجودات کریه المنظر اما بسی لذیذ 
خلاصه که خونه مون کلی میگویی شد و هیکلمون بوی دریا گرفت.
. فقط قراره مامان بابای نیما باشیم. بعد هم رو من و باباش و چیزای خودش حس مالکیت پیدا کرده. دیروز هم تا می خواستیم میگو ها رو از دستش بگیریم می گفت:میگو منه. و از دور (چون خودش چندشش می شد)نازشون می کرد و گاه یه بوس هم براشون می فرستاد
. فکر کوتاه کردن موهاش هم این جوری به ذهنم رسید که داشتم از مهد میاوردمش(از اونجائیکه فوتبال استقلال پرسپولیس بود)و بابای نیما در اینگونه مواقع کاملا خانه نشین می شوند و من مجبوریم همه کارهای نیما را انجام دهم ویرم گرفت موهاش رو کوتاه کنم چون حدس زدم به خاطر فوتبال آرایشگاههای مردانه خلوت خلوت اند که همینطور هم بود. در واقع آرایشگره که اصلا فوتبالی هم نبود و با شوهرم سلام علیک دارد داشت مگس می پراند و تا ما را در خیابان دید با اصرا رخواست موهای بچه رو کوتاه کنیم و به این اتفاق جالب می گویند "دل به دل راه دارد" خلاصه موهای آقا نیما رو قارچی زدیم. یک نکته جالب در مورد آرایشگر نیما این است که از ترس اینکه بچه را دیر به دیر بیاوریم پیشش موهای او را خیلی کم می زند و در حقیقت مرتب می کند و بابای نیما هم که در این جور مواقع رودرواسی دارد چیزی به او نمی گوید اما من دیروز هر چی که می زد می گفتم بیشتر بزند و اینگونه شد که کله آقا نیمای ما واقعا شبیه قارچ شد. بعد هم که آرایشگره کارش را تمام کرد با نارضایتی گفت:حالا که موهاش انقدر کوتاه شده لابد صبر می کنید عید بیاریدش 
و فقط آب نبات توی دهنش را کلی مویی کرد و موهای خودش رو که رو زمین می افتاد می گفت موی آقاست(و با دستش مردی را نشان می داد که با موهای پرپشت و قلندوار و شبیه صوفی ها نشسته بود صندلی بغل نیما)و من همش می گفتم هیس!
بعد هم توی کیفش چون صبح یک دونه از این تفنگ لیزری های اسباب بازی را گذاشته بودم آنرا قبل از اصلاح در آورد و آرایشگر بیچاره را صد بار به گلوله بست و اون هم هی مجبور بود فیلم بازی کنه که واقعا صحنه جالبی شده بود
قبول ندارید؟من که کم آوردم.
. دلم می خواد همه الان برای همه کوچولوها یه دعای خوب بکنیم
و خیلی هم دیر خوابید تا صبح بیدار بود و من که داشتم از بی خوابی و خستگی می مردم تا خود صبح نتونستم بخوابم و در نتیجه امروز هم بسی دیر به سر کار رسیدم. 
نمیدونم در مورد بچه های شما هم همین جوریه یا نه؟نیما تا یکسال اول تولدش که شبی سیزده چهار ده بار رو شیرین بیدار می شد و تا خود صبح شیر می خورد.باور کنید تا صبح سه شیشه شیر رو تموم می کرد و تازه صبح که پا می شد اشتهاش وا می شد
. تازه دیشب هم همش میومد اتاق ما حاضر نمی شد تو اتاقش بخوابه. کم کم دارم از فکر جدا خوابوندن اون منصرف میشم چون واقعا شب ها کم می آرم.
کلی حال کردیم!
!کلی نیما داری کردیم! بابا تعطیلات رو میگم. جدا چقدر خوب بود. یه دل سیر با نیما بودم و همینطور با بابای نیما. کلی این چند روزه خانواده داری کردم و بسی هنرهای کدبانویی ام را به رخ کشیدم. مثلا اینکه آش رشته و دلمه پختم. 
بعد هم اینکه یکی از بزرگترین پروژه های زندگیم بعد از البته کنکور و ازدواج و بچه دار شدن رو شروع کردم
