• چه کیفی داره وقتی بعد از ظهر خسته و کوفته از سر کار می رسی و در حالیکه تو کله ات انبوهی از کلمات و جمله ها که از صبح باهاشون سر و کار داشتی هنوز موج موج می زنن تصمیم می گیری بری حیاط و با یه بچه فسقلی حیاط رو بشوری و بوی خاک خیس خورده رو با همه وجودت ببلعی و لبخندی از سر دل خوشی به خاطر داشتن همین یه حیاط بزنی
• چه کیفی داره وقتی تو همون حیاط هستی و متوجه میشی درخت آلبالوتون به ثمر نشسته و تو با کمک بچه فسقلی ات که دیگه این روزها تو همه کار به ظاهر کمکت می کنه آلبالو ها رو می چینی و دوق می کنی که قابلامه رو پر کردند و همون جا تو حیاط می شوریشون و شب که بچه ات خوابید باهاش مربای آلبالو درست می کنی.
• چه کیفی داره که این یکی دو روزه رو مجبور نیستی آشپزی کنی اگرچه آشپزی رو دوست داری چون کلی غذا از مهمونی جمعه شب اضافه اومده و به جاش می تونی با بچه فسقلی ات عصرها که میای خونه یه دور تا سر خیابونتون بزنی و با بچه ات شادمانه بستنی مرد عنکبوتی بخوری و از شادی کودک درونت رژیم و هیکل رو بی خیال شی.
• چه کیفی داره شب که می خوای بخوابی خیال پردازی کنی که اگه دو سه تا کتاب پرفروش دیگه هم ازم در بیاد برای همیشه قید کار کردن تو اینجا رو می زنم و برای خودم یه مامان شاغل اما کدبانو میشم.
• چه کیفی داره وقتی آقای همسر قراره کاری برای بابات بکنه و تلفنی براش انجام بده تو این شلوغی کارش متوجه میشی که یادش نرفته و بدون اینکه بهش یادآوری بکنی خودش پیش پیش زنگ زده و به فکرت بوده
• چه کیفی داره وقتی یکی از صمیم دلش بهت تعارف می زنه که جمعه ها که شیفت میری سر کار بچه ات رو بیار خونه ما و اون شخص که بهت این حرف رو زده خواهر شوهرت باشه و تو از این و اون شنیدی که بعضی خواهر شوهرا معمولا جز متلک انداختن و سیخونک زدن و ایراد گرفتن کار دیگه ای ازشون بر نمی یاد چه برسه به اینکه بخوان برای یه روز بچه ا ت رو نگه دارن.
• چه کیفی داره وقتی حس می کنی می تونی مفید باشی و به یه دوست خوب برای شروع حرفه ای کار ترجمه کمک کنی و از خوشحالی اش خوشحال بشی.
• چه کیفی داره وقتی بهت می گن برای جشنواره کن یه یادداشت تالیفی بنویس و تو تا حالا یادداشت نویسی نکردی و بعد که تو یه دد تایم چهل و پنج دقیقه ای یه یادداشت توپ می نویسی و از یادداشتت تعریف می کنن و میگن برای کار اول یادداشت نویسی ات عالیه!
• چه کیفی داره وقتی برای خرید یه چیز نهایتا پنج تومانی ده تومان پرداخت می کنی ولی چون چشمت رو گرفته و از مدتها پیش دنبالش بودی مثل همیشه از گرون فروشی راننده که این روزها دیگه خیلی معمولی شده حرص نمی خوری و میگی بی خیالش بابا!زندگی بهتر از این نمیشه!زندگی!
• چه کیفی داره وقتی برای مامانت سالاد اولیه که غذای محبوبشه رو درست می کنی و از
• اونجائیکه زیاد رایطه ات با مامانت صمیمی نیست اول تعجب می کنه و بعد اونقدر خوشحال میشه که برای یه لحظه اون رابطه خوب و صمیمانه مادر - فرزندی رو که تو همیشه آرزوش رو داشتی ایجاد میشه و حداقل امروز رو حسرت نمی خوری.
• چه کیفی داره وقتی شب تلفنی از ناشرت دریافت می کنی و بهت میگه کار رو زودتر شروع کن چون میخوام زودتر چاپ بشه و به نمایشگاه سال بعد برسه و تو میدونی که تو ایران مترجم ها باید دنبال ناشر باشن و کم پیدا میشن ناشرایی که خودشون زنگ بزنن به مترجم و به اصطلاح نازش رو بکشن
• چه کیفی داره وقتی صبح کامپیوترت رو باز می کنی و می بینی برای همین امروز رو پروکسی بلاکفا رو برداشتن و تو میتونی بیای تو وبلاگت و کامنت هات رو بخونی و برای یه تعداد معدودی کامنت بذاری اگرچه سرت فوق العاده شلوغه !

خدا رو شکر!

اینم عکس اون کتاب که با خوندن هر یه صفحه اش باز در تصمیمم برای ترجمه اون مصمم تر می شم. در ضمن ناشر به من چند تا کتاب از میلان کوندرا رو هم داده و با اینکه همه شون تو ایران ترجمه شدن میخواد خودش در بیاره و ازم خواسته بعد از همین رمان عصر شیواا رو اونها کار کنم ولی شاید قبول نکنم چون اولاترجمه هاشون هست و دیگه خیلی لوس میشه و بعد من باید از متن انگلسی که در حقیقت یه مترجم دیگه از فرانسه به انگلیسی برگردونده ترجمه کنم و به ا صل مطلب به نظرم خیلی لطمه می خوره چون انگار کار دو بار ترجمه شده

پ.ن: این عکس گنده بک آپلود نشد که نشد!راستی بوی سوختگی یه دماغ نمی یاد؟

پ.ن:تازه حالاست كه مي فهمم چرا هميشه عاشق اين شعر لوركا بودم. چه در دوره دانشجويي كه براي تمرين كلاس مجبور بوديم ترجمه اش كنيم و چه حالا كه گاهي هوس شعر مي كنم و مي خونمش و مي خونمش:

زخم و مرگ

در ساعت پنج عصر.
درست ساعت پنج عصر بود.
پسری پارچه‌ی سفید را آورد
در ساعت پنج عصر
سبدی آهک، از پیش آماده
در ساعت پنج عصر
باقی همه مرگ بود و تنها مرگ
در ساعت پنج عصر
باد با خود برد تکه‌های پنبه را هر سوی
در ساعت پنج عصر
و زنگار، بذر ِ نیکل و بذر ِ بلور افشاند
در ساعت پنج عصر.
اینک ستیز ِ یوز و کبوتر
در ساعت پنج عصر.
رانی با شاخی مصیبت‌بار
در ساعت پنج عصر.
ناقوس‌های دود و زرنیخ
در ساعت پنج عصر.
کرنای سوگ و نوحه را آغاز کردند
در ساعت پنج عصر.
در هر کنار کوچه، دسته‌های خاموشی
در ساعت پنج عصر.
و گاو نر، تنها دل ِ برپای مانده
در ساعت پنج عصر.
چون برف خوی کرد و عرق بر تن نشستش
در ساعت پنج عصر.
چون یُد فروپوشید یکسر سطح میدان را
در ساعت پنج عصر.
مرگ در زخم‌های گرم بیضه کرد
در ساعت پنج عصر
بی‌هیچ بیش و کم در ساعت پنج عصر.
تابوت چرخداری ست در حکم بسترش
در ساعت پنج عصر.
نی‌ها و استخوان‌ها در گوشش می‌نوازند
در ساعت پنج عصر.
تازه گاو ِ نر به سویش نعره برمی‌داشت
در ساعت پنج عصر.
که اتاق از احتضار مرگ چون رنگین کمانی بود
در ساعت پنج عصر.
قانقرایا می‌رسید از دور
در ساعت پنج عصر.
بوق ِ زنبق در کشاله‌ی سبز ِ ران
در ساعت پنج عصر.
زخم‌ها می‌سوخت چون خورشید
در ساعت پنج عصر.
و در هم خرد کرد انبوهی ِ مردم دریچه‌ها و درها را
در ساعت پنج عصر.

در ساعت پنج عصر.
آی، چه موحش پنج عصری بود!
ساعت پنج بود بر تمامی ساعت‌ها!
ساعت پنج بود در تاریکی شامگاه!

در ضمن میخوام نظرتون رو راجع به این قالب بدونم. قالب قبلی مشکلاتی تو نوشتن و خوندم مطلب ها برام داشت بخصوص حاشیه هاش ولی فکر کنم این قالب خیلی قشنگ تره. البته قالب قبلی رو خودم دوست نداشتم و مجبوری آوردمش.

• امروز این آقا پسر حیوون دوست ما رو بردن موزه هفت چنار که گفتن بهم توش حیوانات خشک شده و اینها هست. البته نمیدونم چرا هنوز هم اسم هفت چنار رو تجسم می کنم یه باغ می یاد جلوی چشمم و سخته تصور کنم که حییوون  هم داره. حالا بماند که نیما از دیشب خواب شیر و گربه می دیده. امروز بهش می گم  تو موزه چی بوده میگه: مرغ- جوجه-(فکر کنم منظورش ماکیان بوده)- آقا نگهبان(اونم ظاهرا به متعلقات دکوری موزه پیوسته)-شیر - پلنگ صورتی!!!!
• دیروز این شبکه مزو تو خونه ما روشن بود و یه زن فکر کنم اسپانیایی (از ریخت و قیافه سیاه سوخته و چه چه کردنش معلوم بود مال اونجاهاست)داشت برای خودش جیغ و ویغ می کرد و حنجره می ترکوند که دیدم نیما با عصبانیت میگه: چه خبرته؟!چرا داد می زنی؟کر شدم. میگم این آقا کلاغه بیاد بخوردتت ها!
• ما که همسرمون رو انگلیسی زبان نکردیم (با توجه به اصراری که داره و میگه تو خونه باهام انگلیسی حرف بزن تا راه بیفتم- یکی نیست بگه مگه بچه ای که راه بیفتی. !!دیگه این نقش معلم سرخونه رو نمی تونم ایفا کنم) اما این انگلیسی بلد بودن حداقل باعث شده به عنوان زبان رمزی ازش تو خونه استفاده بشه. مثلا بابای نیما میره خوراکی می خره و چون ما نمی خواییم نیما پفک بخوره به انگلیسی بهش میگم: سرو یورسلف و بعد توی کابینت رو نشونش میدم. چند روز پیش اومدم همین جور رمزی حرف بزنم دیدم نیما با یه حالتی که انگار مچ یه دزدرو گرفته باشه بهم  گفت: چی گفتی؟(اینجاش دقیقا منو یاد پسر خاله تو کلاه قرمزی انداخت چون دقیقا همون جور با همون لحن گفت) درست حرف بزن دیگه مامان!!!

راستی فکر نکنید که من می تونم از این به بعد شش و نیم بعد از ظهر آپ کنم ها. الان معجزه ای به وقوع پیوسته است و نیما خواب می باشد و من مثل این قاچاقچی ها دارم تند تند کارم رو می کنم

پ.ن.۱ من الان در حال جان کندن(دور از جون خودم)برای آپلود این یکی دو تا عکس هستم اگه نشد بدونید که من سعیم رو کردم و اون نیمه پر لیوان رو دیدم ولی متاسفانه بعضی ها نمی ذارن که ا صلا آبی تو لیوان بمونه.

مامان نیما نوشت: دارم رو یه کتاب به اسم اگه(آره اگه) کار می کنم. موضوعش هم ۵۰۰ سوال حیاتی یه که آدمها باید از خودشون بپرسن. بخشی از این سوالها عاطف بخشی فلسفی و بخشی ذهنی و ...هستند و در کل از این کتاب بست سلرها میشه. چهارشنبه هم دارم برای بستن قرارداد ترجمه اش میرم انتشارات علمی. برام دعا کنید.

هورا!البته همه عکسهها نیومد

نیما با مامان بزرگش. البته ببخشید که عکسها یه خورده همچین آرشیوی هستند ها

در نظر گرفتن بعضي از مسائل و جنبه هاي امري و به تبع آن انجام دادن يا ندادن كارهايي- رعايت كردن مسائل و موضوعاتي كه اهميت دارند و مورد توجه خاص قرار مي گيرند۴-توجه و عنايت و خوش رفتاري با كسي.

و اينم مصداق اين ملاحظه و ملاحظه كردن در زندگي خودم:

اپيزود اول: از ساعت شش و نيم بيداري. خوابي . گيجي . ولي بيداري. صداي زنگ موبايلت رو آنا خاموش مي كني تا يه ملت از خواب بيدار نشن.به صورتت آب مي زني ولي ميدوني تا آخر روز گيجي ولي مجبوري هزار تا كار ريز و درشت رو انجام بدي. ساك ها و صبحانه رو آماده مي كني. غذاي ناهارت رو تو ساك جاميدي و تو دو دقيقه آرايش مي كني اما نه بيشتر چون ميدوني ديرت ميشه. ميري كه بيدارش كني ولي از حركت پلكهاش مي فهمي كه داره خواب مي بينه. يه جايي خوندي براي خواب سير بهتره كسي رو وسط خواب ديدن بيدار نكني و صبر مي كني خودش بيدار شه. داري تاخير مي خوري اما ملاحظه مي كني. ميوه ها رو جدا مي كني و يه سري اش رو ميكس مي كني. دو سال و نيمه كه داري اين كار رو مي كني. براي بچه فسقلي ات آب ميوه مي گيري چون عادت داره و هيچ چي نخوره آب ميوره رو مي خوره. شنيدي سن ايچ هم آب ميوه هاش خوبه. شنيدي كه ول كن بابا! حوصله داري ها! شنيدي كه بچه بزرگ ميشه ولي يادش نمي مونه كي براش آب ميوه گرفته و از اين حرفها. براي اون هم مي گيري. مخصوصا آب گوجه كه دوست داره. بعد بچه فسقلت بيدار ميشه و پشت بندش اونم بيدار ميشه. صبحانه آماده است. مشغول ميشه ولي تو تند تند بچه رو مي بري دستشويي. لباس تنش مي كني. براش شعر مي خوني. اصلا فرصت صبحانه خوردي هم داري؟با خوردن قهوه سرد شده تازه يادت مي افته معده ات چقدر خالي يه.اون آماده ميشه و دم در واي مي استه تا شماها هم آماده بشين. ما رو مي رسونه. هر روز و هر روز ولي اگه راضي ميشد خودم پشت فرمون بشينم اين يه زحمت هم رو دوشش نبود. اپيزود دوم: سر كار نميدوني كدوم رو زودتر انجام بدي. مي خواي بهش زنگ بزني اما ميدوني كه كلاسه و يا داره مي نويسه. ميدوني كه كار فكري از كار يدي هم سخت تره. مزاحمش نميشي و فكر ش رو پرت نمي كنه. فقط بهش زنگ مي زني و بهش خسته نباشيد ميگي. اپيزود سوم: وقتي ميرسيد خونه تند تند نيما رو مي بري دستشويي. دستشويي رو ميشوري. دستاش رو مي شوري. لباس از تنش در مياري و تو اين فاصله هم پياز ها رو پوست مي كني تا غذايي بذاري. ميدوني كه مرغ آب پز دوست نداره . كنتاكي اش مي كني.دنگ و فنگ داره اما ميگي بالاخره خوشحالش مي كنه. ميگه كاري نداري؟ديگه نمي پرسي كجا ميره. كتابفروشي. خريد براي خونه. گشتي تو محل. پياده روي. در هر صورت ميره و تو مي موني با ونگ اين فسقلي كه بايد سرش رو گرم كني . ملاحظه مي كني. خسته اي. كاش مي شد يه چرتي بزني اما با اين بچه كه جهد كرده مامانش پلك نذاره مگه مي توني.براش شعر مي خوني. حموم مي بريش. عادتته كه هر روز حمومش كني. بايد وسواست رو بذاري كنار. بايد ملاحظه ها رو كم كني. بچه با اون هم مي تونه حموم كنه. مگه نه؟ حالا گيرم هر روز نره. چي ميشه؟نه نمي توني. شارژ مياد خونه. كتاب خريده. راه رفته. ونگ بچه رو نشنيده. وقت كرده فكر كنه. ذهنش باز بشه. باز ملاحظه مي كني/اپيزود سوم:ساعت دوازده شبه. بچه رو خوابوندي چون جز تو با كسي نمي خوابه. هر چي بهش مي گي بابابات بخواب ميگه نه . تو برام قصه بخون. عذاب وجدان مي گير. ميگي باشه و اين باشه هر شبه. شستني ها رو شستي. پختني ها رو پختي. تميز كردني ها رو تميز كردي. پروسه هر روزته. ملاحظه مي كني! تو هم سر كار بودي. خسته اي. كلافه اي اما باز ملاحظه مي كني. ازت مي پرسه اين تبليغ رو ديدي؟ با خودت فكر مي كني الان يه ماهه داره پخش ميشه ولي حتي وقت نكردي بشنويش چه برسه به ديدن. آماده ميشه كه بخوابي. حداقل دو دقيقه خيالپردازي كني.كاري كه دوست داري. مجبوري به همين يه مورد رضايت بدي. كتاب پر. فيلم پر. خواب پر.به سه نرسيده خوابت ميبره و با اين حساب خيالپردازي هم پر!ملاحظه مي كني. كسي هم ملاحظه تو رو مي كنه؟تويي كه اين سرماخوردگي رو تو كهنه شده و كسي نبوده كه يه روز برات مرخصي بگيره و ظرفها رو بشوره و غذاها رو بپزه و بچه رو سرگرم كنه. ملاحظه پر!

• ديروز من اين رمان دائي جان ناپلئون رو شروع كردم و اونقدر خوشم اومد كه تا صفه ۱۲۰ ش رو خوندم و ديگه چشمام رفت. شنيدم سريالش هم خيلي خوب بوده ولي من چون سواد فيلمفارسيهام كمه نيمدونم ببينم سريالش رو يا نه. اصولا وقتي فيلم كتابي رو ديدم پشيمون شدم چون معمولا نسخه هاي سينمايي خوب در نمي يان. نمونه اش بادبادك باز يا خاطرات يه گيشا. حالا هم ميخوام بدونم برم سراغ فيلم اين يكي يا نه.؟ بين خوندن اين كتاب با يه كتاب ديگه به اسم: چه كسي موتزارت رو كشت؟ و زن در ريگ روان مال يه نويسنده ژاپني كه فكر مي كنم كوآبه بود(اگه اشبتاه بود ببخشيد چون من واقعا در حفظ كردن اسامي ژاپني خيلي كم حافظه ام)ترديد داشتم و ديدم كتاب اول همش در مورد قتل بزرگان موسيقي و اين چزههاست و خيلي به كار مطالعه شب نمياد و در نتيجه همين رو انتخاب كردم كه راضي بودم.
• ميخوام يه جا يعني همين جايي كه كار مي كنم تو يه واحد ديگه اش برم كارآموزي . دعا كنيد جور شه.
• گفتم پاشنه كفشم در اومد مثل اينكه بايد اين كفشه رو بندازم دور. پاشنه هه رو با بدبختي جا انداختم بعد اومدم اداره گفتم با اين دستگاههايي واكس اتوماتيكي كه واقعا نميدونم چرا تشخيص دادن كارمندايي مثل ما بهش احتياج دارن كفشم رو واكس بزنم كه البته گند زدم. بجاي يه جفت كفش قهوه اي الان يه كفش لنگه به لنگه قهوه اي مشكي دارم.جالبه نه؟مثل اينكه من بايد حتما امروز حالم گرفته بشه. حالا كه نذر كرده خدا مي دونه؟

• خوب شد که ما نمردیم و رنگ و روی استفاده از این مرخصی استعلاجی رو به خودمون دیدیم. سال پیش که دو روز از مرخصی استعلاجیم سوخت شد و رفت به جیب دولت. البته تقصیر من نبود که مریض نمی شدم. تقصیر حواسم بود که از بس جمعه وقتی می رفتم دکتر برای دوا درمون یادم می رفت اون برگه کذایی رو بگیرم و تحویل کارگزینی مون بدم. خلاصه که پریروز طرفهای ظهر بود که با وجود حجم زیاد کار حس کردم تنم داره گر می گیره و همینجور شرشر عرق می ریزم. حالا ا ز شانس بدم هم اون روز آقای همسر از صبح دانشگاه کلاس داشت و کلا از اونجائیکه روزهای یکشنبه و دوشنبه کاملا خارج از دسترسه مجبور بودم خودم بعد از ظهر نیما رو بیارم که اونم هنوز مریضه. تا برسم مهد صد بار مردم و زنده شدم از بس حالم خراب بود و بعد با هزار بدبختی خودم رو رسوندم به درمونگاه سر کوچه مون که گفتن فشارت افتاده رو هفت و همین الان بشین که بهت سرم بزنیم. خلاصه که من حالم خراب و نیما هم حالش خراب و تا سرم رو زدم و یه آمپول به خودم و نیما زدم بدو رفتیم خونه و تا شب تخت خوابیدیم. البته خواب که نه چیزی تو مایه های خواب و بیداری که اثرات همون تب و لرز بود. البته نیما هم دست کمی از من نداشت و خلاصه اینکه دیروز رو جفتی خونه بودیم و استراحت کردیم. خیلی مراقب این فصل بد باشید چون هوا پره از ویروسهای مختلف که حداقل یه هفته ای بچه ها رو از پا می اندازه. تازگیها هم دکترها نمیدونم چه شون شده که می ترسن به آدم آنتی بیوتیک بدن. قبلا ها که یادتون می اومد مشت مشت آنتی بیوتیک می دادن الان باید التماسشون کنی.هر چی هم میگی که بابا سرما خوردم و آنفولانزا شدم یا گلوم چرک کرده می گن هیچی ات نیست و از فشارته. ما که نفهمیدم فشار چه ربطی به گلو درد و تنگی نفس داره.برای نیما که بزور گرفتم. بچه یه هفته تب داشت و سرفه می کرد و باز می گفتن سالمه و خودش خوب میشه. ای پدرت خوب مادرت خوب آخه اگه قرار بود که خودش خوب بشه که چه احتیاجی بود روز جمعه مزاحم شما دکتر باسواد بشیم؟!
• دیروز با اینکه خونه بودم و مثلا مریض بودم اما کلی هم بهم خوش گذشت چون با فراغ خاطر فقط استراحت کردم بدون اینکه نگران کاری یا مسئولیتی باشم. البته برای خودم کار هم تراشیدم چون اصولا خیلی عادت ندارم بیکار بشینم. نمونه این کارهای خوب تراشیده شده خوندن کتاب نمایشنامه افرا از بهرام بیضایی بود که خیلی خیلی خیلی خوشم اومد. خوشم میاد که آقای همسر سلیقه ام رو تو کتاب خونی شناخته و وقتی میگه فلان کار رو حتما بخون که خوشت میاد واقعا همینجوری میشه. اگه شما ها هم کارهای خاص رو دوست دارید حتما این نمایشنامه رو بخونید فقط حسرت می خورم که این کاش اجرای این کار رو که چند ماه پیش بوده رو هم می رفتم. البته  موقع خوندن این نمایشنامه غر زدنهای نیما هم کم اثر آقای بیضایی عزیز رو جداب تر نکرد. کلا که نیما این یه هفته ای اخلاقش عوض شده و از اون نیمایی که داشت خوش اخلاق و کمتر گریه ای می شد تبدیل شده به یه نیمای به وفور غرغرو که سر هر چیزی ایراد می گیره و اگه بعد از نیم ساعت غر زدن بهش یه تشر کوچولو بزنی زود بهش برمی خوره و اشکش دم مشکشه و می گه بوسم کن. کلا نیما وقتی دعواش می کنی میگه بوسم کن. سر هر چیزی هم غر می زنه. آب حموم گرم باشه میگه سردش کن. سرد می کنه می گه گرمش کن. بستنی بهش میدی میگه آبش کن بذار تو مایکروفر. این کار رو که می کنی میگه چرا آبش کردی. شیر براش می ریزی میگه چرا کمه. زیاد می ریزه عصبانی میشه میگه مگه میخوای لباسم خیس بشه؟ البته میدونم که این غر زدنهاش مال مریضی شه و منم بهش سخت نمی گیرم وگرنه من عمرا بستنی رو تو مایکروفر گرم کنم یا یه تیوپ کرم رو بدم بماله به موهاش. این کارها رو می کنم تا اون ویر غرغرش بخوابه که البته اگه بخوابه. بعدهم اینکه اصلا این چند وقته باباش رو تحویل نمی گیره. دیروز باباش هی می گفت پسرم بیا بابا بوست کنه خوب شی. اونم با عصبانیت می گفت: نه! برو مامان رو بوس کن خوب شه!نمیخوام منو بوس کنی. برو مرد عنکبوتی رو بوس کن. برو خاله غورغوری و انقزی رو بوس کن(دو تا پاپت عروسکی که داره). اصلا برو خودتو بوس کن. خلاصه اینم از تحویل گرفتن های آقا نیما از بابایی که شبها زودتر از نه نمی رسه خونه و ما هم زورکی می بینمشون.! حالا یه تیکه از متن نمایشنامه افرا رو می ذارم که خیلی خوشم اومده بود:

افرا:دو برابر مرگم مرده ام و نصف زندگی ام زندگی نکرده ام. خواهرکم به من نچسپ. برای چی میخوای بزرگ شدی مثل من بشی؟اگه مثل من بشی وسط محله بی آبروت می کنن(توضیح:افرا رو به دزدی متهم کرده بودن). همینو می خوای؟بهش گفتم یا نگفتم یا فقط توی دلم به خودم گفتم؟نمیتونم پامو محکم روی زمین بذارم و خیال نکنم. دارم فرو می رم. نمی تونم چشممو ببندم و اون جمعیت رو نبینم!خواب چیه تا بدخوابی هست و رویا کو تا کابوسی هست؟

اظهار علاقه جورج کلونی به شیراز و غذاهای لذیذ ایرانی

جورج کلونی در یکی از مصاحبه های اخیر خود نسبت به ایران ابراز علاقه کرده و گفت: آرزو دارم که به ایران سفر کنم که به احتمال زیادی بخشی از ماموریت جدید من به عنوان سفیر صلح سازمان ملل سفر به این کشور خواهد بود. وی ضمن اشاره به این مطلب که یکی از دوستان صمیمی او یک فرد شیرازی است گفت: شیراز یکی از مهمترین شهرهای ایران با شاعرانی فرهیخته و ستودنی است. وی همچنین در ا ین مصاخبه از علاقه خود به غذاهای ایرانی از جمله آش رشته -قورمه سبزی و باقالی پلو اشاره کرد.

جالب بود نه؟در هر حال خدمت این آقای کلونی چهل و اندی ساله عرض کنم که آرزو بخصوص آرزوی سفر به ایران برای جوانان عیب نیست فقط گرفتن ویزای ایران برای هنرپیشه های هالیوود یه خورده همچین محاله!بعد هم اگه اومدید ایران یادتون نره از تبریز دختری رو به همسری بپذیرید تا همیشه خونه زندگیتون مثل دسته گل باشه

قصه ما به سر رسید و ماجراهای نیما هم رفتند به شهر شیطنت های بچه ها تا تو پست بعدی بقیه اش رو بنویسم. راستی الان که دارم تایپ می کنم چه طوفانی شده. !