*از این نوشته که اونو جایی خونده بودم خیلی خوشم اومد. دیدم قابل توجه کسانی یه که از پدر و مادرشون انتظاراتی دارند که به هیچ وجه اجازه نمی دن بچه هاشون هرگز ازشون داشته باشن. دیروز با دوستی حرف می زدم که می گفت بچه شیطونش از ۶ و نیم صبح تا ۷ شب و گاهی ۸ شب پیش مادرشه(مادر دوستم). بچه شون اتاقی پر از اسباب بازی و کمدی پر از لباسهای گرون و مارکدار داره. خود دوستم میگه مادرش معتقده اونا سعی می کنن با خریدن لباس و اسباب بازی برای بچه شون جبران محبتی رو که به بچه شون در ساعت های دور از خانه دارن بکنن. (این سناریو آشنا نیست؟!) و جالب اینجاست که وقتی از دوستم پرسیدم تو خودت حاضر بودی خونه دار بودی و بچه بازیگوشت رو ساعت ها تو خونه نگهداری گفت: اصلا من برای این کار می کنم که خونه نباشم. بچه ام رو دوست دارم اما اعصاب بچه داری ندارم. از خودم پرسیدم:پس مادر بیچاره تو با اون آرتروز دست و گردن چه گناهی داره که سر پیری باید بچه ای رو که تو با اراده خودت بدنیا آوردی رو نگه داره؟  حالا یکی هست که مجبوره بره سر کار و شاید هم خودش دوست نداشته باشه بره سر کار و کلی هم بیچاره عذاب وجدان داره از اینکه میره سر کار و بچه رو باید مامانش نگه داره اما اون که میگه میرم سر کار تا بچه نگه ندارم دیگه به نظر من خیلی کم لطفه نسبت به اول بچه اش و بعد اطرافیان بچه نگه دار. طفلکی بعضی مادران که باید زحمت دو نسل رو به دوش بکشند و طفلکی تر از اون بعضی مادربزرگ ها که دیگه باید زحمت چند نسل رو به دوش بکشند.

*کسی دکتر متخصص گوش و حلق و بینی اطفال که خیلی خوب باشه سراغ نداره؟

اینم عکس های نیمای گل ما در مهد کودکش. اصرار داشت که حتما لباس خرگوشی بپوشه ولی گویا لباس گرگی تنش کردن. کلی هم از اینکه به لبش رژ لب زده بودن و به قول خودش مثل مامانم شده بودم ذوق کرده بود.

اينجا هم تن بچه لباس محلي كردن و با سفره هفت سين ازش عكس گرفتن.

*پسرک ما باز هم مریض شده و این دفعه آقای دکتر مشکل رو از سینوزیت ها تشخیص داده اند. سری مفصلی از دکترها و درمان ها رو در پیش رو داریم....

* تعطیلات ما به سفر گذشت و اونهم به دل کوه و دشت و باغ های پر شکوفه. هوشیاری و بزرگ شدن پسرم رو امسال بیشتر از هر سال دیگری دارم احساس می کنم. دیگه حالا ازت پاسخ های درست به سوالهای نه سخت اما هوشمندانه میخواد. چرا به کفشدوزک میگن کفشدوزک. کفشش کو؟ شغال همون گرگه؟ لاک پشت چرا از آب بیاد بیرون می میره؟ به همه هم از دم عیدی داده. اونم یه مشت آجیل که تو کاغذ کادو می پیچید و می گفت اینم عیدی من به شما. حالا بگو مرسی. بعدم بگو دستت درد نکنهاز بازی هم نگو که دیگه سیرمونی نداره.بچه عمه ام بی سیم اسباب بازی اش رو جا گذاشته خونه مون و دیگه من این روزها شدم از مامان به مرکز یا از مامان به برج مراقبت. گاهی هم برج مراقبت اشتباهی میشه برج میلادخلاصه که فعلا دور دور بی سیم بازی و ماشین شارژی سواری یه. یکی دو روز پیش داشت تو حیاط با ماشین شارژی اش بازی می کرد که گربه مون هی جلوی ماشینش تو آفتاب ولو می شد و نیما هم مجبور بود هی مسیر ماشین بازی اش رو کج کنه چون می ترسید دم گربه بره زیر چرخ ماشین. آخر سر دیدم لجش گرفته و به گربه میگه: تمبل مگه نمی بینی من دارم بازی می کنم؟ بعد هم دم گربه رو خیلی شیک برداشت و بلند کرد گذاشت اون ور. خدا رحم کرد که گربه هه  انقدر غرق خواب بود که اصلا متوجه جابجابیی استراتژیک دمش نشد.